iii~_N i [Y] a_>>[何よりも 何よりも ~~]<<_~iii

#32

หลายคนสงสัย.....

หลายคนพูดไปกันต่างๆนานา.....

หลายคนเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง.....

หลายคนคิดว่ากูเป็นเด็กมีปัญหา.....

หลายคนพูดกันว่ากูเคยฆ่าตัวตาย.....

.

.

.

.

.

.

.

.

มีดมันคมจริงๆน่ะแหละ....

กดลงไปทีเดียวผิวก็ปริแยกแล้ว.....

ครั้งแรกที่ได้เห็นเนื้อข้างใน ไม่คิดว่ามันจะชมพูขนาดนี้

สาเหตุจากอะไรยังจำได้ดี

มันเป็นเพราะว่า.....

ปลาตำ!!

งงล่ะสิ.....

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

คิดว่ากรูเคยฆ่าตัวตายหรอพี่น้อง!!

 ตลกล่ะ =='  

ขออธิบายสาเหตุที่ดูควายๆนี้หน่อยเถอะ

ตอนนั้นม.ต้น ไปเที่ยวล่องแพที่เขื่อนสิริกิติ์กับที่บ้าน
ล่องแพ เล่นน้ำ ตกปลา
โคตรสนุก ชิลมากกกกกกกกกก

เห็นพ่อตกได้ปลาตัวใหญ่ๆเลยอยากตกบ้าง
แล้วแพมันลอยอยู่แถวที่มีปลาชุมพอดี

ขว้างเบ็ดครั้งแรก.....ติดชายคาแพ ==

ฮ่วย! ลางเริ่มไม่ดี แต่ตอนนั้นสนุก
เลยหย่อนเอาใกล้ๆนี่แหละ
แล้วน้องปลาจากไหนเยอะแยะก็มารุมกินหนมปังที่พ่อโปรยไว้

และแล้ว.......

เฮ๊ย!!! ปลากินเบ็ดแล้ว แม่งดึงใหญ่เลย ตื่นเต้นๆ!! >0<

ยกคันเบ็ดขึ้นมาทันที! โดยที่ไม่ได้หมุนรอก

แล้วปลาที่อยู่ปลายเบ็ดก็ลอยตามแรงยกเข้ามา

ฟิ้ววววววววววว....

ฉึก!!!

แสรดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด -*-

ครีบปลาแหลมๆ ปักเข้ามือกูเต็มๆ สองรู (ที่ฝ่ามือกับข้อมือ)

กูปล่อยเบ็ดทิ้งน้ำเลยพี่น้อง แล้วก็แหกปาก พ่ออออออออออ!!!!

จับตัวปลาก็ไม่ได้เพราะครีบอีกข้างแม่งก็แหลมเหมือนกัน

พ่อบอก "ปลาสังกะวาด" ปลาห่าไรไม่รู้ไม่เคยได้ยินชื่อ -*-

กำข้อมืออย่างแน่นตอนพ่อเอาคีมตัดครีบมันออก...อ่าเค ตัวหลุดไปละ

พอดึงที่ตำฝ่ามืออกได้ ก็เอาสำลีกดไว้

แต่พอพ่อจะดึงอันที่ตำข้อมืออยู่.....มันก็หายไปแล้ว..... ==

ไปไหน??

แม่งหายไปไหน??

ชิบหายแล้ว!!!!!!!!!!!!!!!!

เพราะกำข้อมือไว้แน่น พอปล่อย มันก็ถูกดูดเข้าไป เห็นปลายมันแว๊บๆ
วินาทีนั้น... คิดแต่ว่า

 แขนกูจะเน่ามั้ยวะ!!!!!

 มันจะวิ่งเข้าเส้นเลือดกูมั้ยวะ!!!!!!!!!!

 มันจะไหลไปทะลุออกอีกข้างมั้ยวะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

จิตตกชิบหาย ไปหาหมอก็ไม่ได้ -*-
ลอยเท้งเต้งอยู่กลางเขื่อนที่มีความลึกมากกว่าร้อยเมตร...
กว่าเรือจะมาลากแพเข้าฝั่งก็พรุ่งนี้บ่ายๆ

แสรดดดดดดดดดดดดดดดดด

กูได้ตัดแขนทิ้งแน่ๆ!!!!

นอนหลับไปด้วยความปวดระบม

ตื่นเช้ามาหายปวด

.

.

.

.

ก็โดดน้ำเล่นต่อ 55555555555+

พอไม่ปวดก็ลืม เอาน่าเดี๋ยวไปให้หมอผ่าเอาออก

นี่ตกลงกูกลัวจริงๆรึป่าว =='

กลับมาพิด'โลก
ไป รพ.รัตนเวช
ไอ้หมอเอ็กเทิร์นที่เข้าเวร คลำๆดูแล้วบอกว่า "ไม่มีค่ะ"
อิห่าาาาาาาาา กูเห็นกับตาว่ามันผลุบหายเข้าไป แค่มือกดๆบอกว่าไม่มี
เมิงจะเรียนหมอมาทำเหี้ยอะไร -*-

แม่บอกว่าขอให้ x-ray ดู จะได้เห็นชัดๆ
มันทำหน้าเหม็นเบื่อแล้วพูดว่า "มันไม่มีหรอกนะคะ แล้วค่า x-ray ก็แพงด้วย"


...........................

........................


การที่กูใส่กางเกงขาสั้นกับเสื้อยืดเข้าโรงพยาบาลเอกชน

แปลว่ากูไม่มีปัญญาจ่ายค่า x-ray หรอ....?

กูเริ่มโมโห เพราะแผลมันเริ่มปวดขึ้นมาอีกแล้ว ก็มันคามามากกว่า 24 ชม.แล้วนี่หว่า

แต่ที่โมโหกว่าคือแม่กูเอง แม่พูดเลย "น้องคิดว่าพี่ไม่มีเงินจ่ายค่า x- ray หรอคะ?"

แม่  ..... เวลาโมโห น่ากลัวหาอะไรเปรียบมิได้ =='

ซวยแล้วอิหมอ.....

หน้ามันเสียไปนิดนึง แต่ก็ยังพูดเหมือนเดิมว่า "จับแล้วมันไม่มีนี่คะ"

โอเค.....

 แล้วแม่กูก็ด่าลั่นห้องฉุกเฉิน พยาบาล เจ้าหน้าที่ เดินมาดูกันเต็ม  

เหอๆ ๆ ๆ

ย้ายไปอีกที่นึงเอกชนเหมือนกัน เป็นโรง'บาลที่กรูคลอดนี่แหละ

ต่างกับที่นั่นลิบลับ....

พอบอก เค้าเข็นพาเข้าห้อง x-ray ทันที

ฟิล์มออกมา เห็นชัดแจ่มว่าทิ่มอยู่กลางข้อมือ มันเลื่อนไปอยู่ระหว่างกระดูก

(ตรงวงสีแดงนั่นเลย แต่อันนี้ไม่ใช่มือชั้นนะเว๊ รพ.ไม่ได้ให้ฟิล์มมา)

หมอประจำห้องฉุกเฉินเป็นคนผ่า
ตอนนั้นไม่ตื่นเต้นเลยนะ นอนเฉยยยยย
แต่ตื่นเต้นนิดๆตอนหมอลงมีด >__<
เลือดออกนิดเดียวเอง
แล้วพยาบาลก็เอาผ้ามาปิดหน้า......

ปิดเพื่ออออออออ!!!

กรูจะดู!!!  ==

บอกหมอขอเอาผ้าออกนะหายใจไม่ออก
แล้วก็นอนดูเค้าเอาเครื่องมือนู่นนี่มาเขี่ยๆแหวกๆเส้นเอ็นกับกล้ามเนื่อ
แล้วก็ได้เห็นภายในของตัวเองเป็นครั้งแรก

สีมันเหมือนเนื้อหมูว่ะ

เนื้อหมูที่กินอยู่ทุกวันนี่แหละ แต่เข้มกว่าแล้วก็ดูนวลๆ
หมอแหวกดูเฉยๆไม่เจอ

 เลยเอานิ้วควาน!!

ถึงจะฉีดยาชาแต่รู้สึกเลยว่ามัน ตึงๆตอนหมอล้วงผ่านระหว่างกระดูก
ควานอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง

ไม่เจอ.... ==

ให้เข้าห้องผ่าตัดใหญ่
ตื่นเต้นอีกละ กูไม่เคยเข้าห้องผ่าตัด!!!
ก็นั่งรถเข็นเข้าห้องผ่าตัดทั้งแผลอ้าๆแบบนั้นแหละ
แอบแกะผาก๊อซดูระหว่างทาง (ซาดิสม์ได้อีกกู)

พอหมอเริ่มล้วงอีกครั้ง ไม่ถึงสิบนาทีก็เจอ
ได้ยินเสียง  'เคร้ง'  เบาๆ
ปิดแผลเย็บไป 4 เข็ม แอดมิดนอนโรง'บาลหนึ่งคืน
พยาบาลเอาขวดใบเล็กๆมาให้ ข้างในมันคือได้ที่ดึงออกมาจากแขนนี่แหละ

(โดนวันที่ 7 เมษา ผ่าวันที่ 8 หมดเงินไปประมาณ 8 พัน  ==')

เป็นฟันเลื่อย.......

ยาวเกือบ เซนครึ่ง........

พยาบาลเล่าว่ามีคนโดนเศษไม้ตำแล้วมันก็คาอยู่
ไอ้คนโดนแม่งก็ใจเย็นไม่มาโรง'บาล
แผลมันอักเสบเป็นหนองจนเศษไม้นั่นทะลุกออกมาอีกด้าน!!

 โฮกกกกกกกกกกกกก  

ถ้ากูปล่อยไว้มันต้องทะลุออกมาแน่ๆ 

พอจะออกจากโรง'บาล แม่เล่าว่าก่อนมารับ
ไปด่าอิหมอนั่นมาพร้อมกับเอาขวดนั่นไปให้มันดูด้วย
แต่มันรอดไปเพราะออกเวรแล้ว

แต่รอดแน่หรอ??

แม่กูเจอ ผอ.โรง'บาล.... ที่รู้จักกันเป็นอย่างดี
เลยฝากฝังให้พิจารณามันด้วย
จะได้สำนึกว่า เป็นหมอ ช่วยใส่ใจกับผู้ป่วยที่เค้าไว้ใจเข้ามาให้มึงรักษาด้วย
ไม่รู้แม่งง่วง ขี้เกียจ หรือขาดสำนึกของความเป็นหมอ ถึงพูดกับพวกกูอย่างนั้น

(ข่าวว่า....มันฝึกไม่ผ่าน... เหอๆๆๆๆ)

สรุป

รอยนี้เกิดจากความควายของกรูเอง =='

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  "เวลาปลากินเบ็ด อย่าลืมหมุนรอก"  

5555555555555555555+

ท่านทั้งหลายที่รู้จักกัน เลิกคิดไปได้เลยว่ากูฆ่าตัวตาย
ชีวิตนี้ยังไม่ได้ทำอะไรที่อยากอีกเยอะ

จะรีบตายไปไย??

ปล. ตราบใดที่ยังไม่ได้เห็นคลิป 'ยุนแจ' หรือ 'วอนเกิง'

 กรูไม่ยอมตายหรอก!!!!!!!!

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก